Parte-hartzearen ekarpena pobreziari aurre egiteko tresna gisara

Gizarte-laguntzarako proposamen alternatibo gisa parte-hartzearen ekarpena lantzen du azterlan honek. Automazioari, pobreziari eta lan-merkatuko erronkei aurre egiteko, unibertsala ez den oinarrizko diru-sarreraren ordez, parte-hartze ekarpena nabarmentzen du liburu honetako tesi nagusiak.

Parte-hartzearen ekarpena aurkezten da azterlan honetan, unibertsala ez den oinarrizko diru-sarreraren alternatiba gisa, bizi-maila digitalizatu batean pobrezia murrizteko. Testuak errenta unibertsalaren eta lan-merkatuko bazterketari aurre egiteko politikak aztertzen ditu. Tesi nagusia parte-hartze ekarpenak errealistagoak eta politika-eraginkorragoak direla nabarmentzen du, behartutako erreziprokotasunaren printzipioa mantentzen baitu, baina baldintza sozial zabalagoetara hedatzen duena, hala nola: zaintza-lana, boluntariotza eta heziketa. Liburuak automazioak eta langabezia teknologikoak dakartzaten erronkak aztertzen ditu, baita pertsonen artean lanik ez duten gazteen eta klima-aldaketaren erronkak ere.

Bestalde, ikerketak aktibazio-politiken eta unibertsitalizazioren Finlandia, Herbehereak, Ontario edota Bartzelonako esperimentuen ebaluazioa egiten du; eta ondorioztatzen duenez, errenta unibertsalaren aldeko argudioek huts egiten dute finantza-pizgarrien edo burokrazia murriztearen inguruan. Horren ordez, parte-hartze ekarpenak gomendatzen ditu, gizarte-partehartzearen zentzu zabalagoa onartzen dutenak, elkarrekiko konfiantza eta zerbitzu pertsonalizatuak sustatzeko. Liburuak parte-hartze ekarpenaren definizioa, administrazio-zailtasunei kritikak eta eredu berriak, ekologia-trantsizioarentzat egokitzen direnak aztertzen ditu. Herbehereetan, Alemanian, Danimarkan eta Finlandian aribidean dauden parte-hartzearen printzipioetan oinarritutako gizarte-laguntzen erreformak aztertzen ditu; eta proposamen pragmatikoa egiten du gizarte-asegurantza tradizionalari eusten dion txirotasuna murrizteko.